Τον τελευταίο καιρό μιλάμε για πόλεμο στη Μέση Ανατολή σαν κάτι που συμβαίνει αλλού.
Χθες όμως, με το χτύπημα σε βρετανική στρατιωτική βάση στην Κύπρο, η αίσθηση άλλαξε.
Δεν ζούμε σε εμπόλεμη ζώνη. Η καθημερινότητα συνεχίζεται κανονικά.
Κι όμως, το γεγονός και μόνο ότι ακούστηκε η λέξη «χτύπημα» δίπλα στη χώρα μας, μάς ταρακούνησε.
Το προχθεσινό χτύπημα στη βάση του RAF Akrotiri — γεωγραφικά στην Κύπρο, αλλά εκτός κυπριακής κυριαρχίας — δεν άλλαξε την καθημερινότητά μας.
Άλλαξε όμως κάτι πιο εσωτερικό: την αίσθηση απόστασης.
Μας θύμισε ότι οι εντάσεις της περιοχής δεν είναι ποτέ εντελώς «μακριά».
Ο κόσμος βιώνει μια περίοδο έντονης αστάθειας. Αυτή τη στιγμή, ενεργές συγκρούσεις ή πόλεμοι καταγράφονται σε
Μέση Ανατολή, Ισραήλ και Ιράν
Ουκρανία – Ρωσία
Σουδάν (εμφύλιος πόλεμος)
Είναι παράξενο πώς ένας τόπος μπορεί μέσα σε λίγες ώρες να αλλάξει νόημα. Από εικόνες χαλάρωσης, σε τίτλους ειδήσεων. Από σχέδια καλοκαιριού, σε σκέψεις «κι αν…».
Δεν είναι μόνο οι χάρτες που αλλάζουν σε τέτοιες στιγμές.
Είναι και ο τρόπος που νιώθουμε για τον κόσμο.
Μας θυμίζει τις μέρες της COVID-19 pandemic.
Τις οδηγίες «μείνετε σπίτι».
Τις ξαφνικές αλλαγές προγράμματος.
Τα ταξίδια που ακυρώνονταν μέσα σε ώρες.
Την αβεβαιότητα για το αύριο.
Τότε μάθαμε πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει ο κόσμος.
Σήμερα θυμόμαστε πόσο εύθραυστη είναι η αίσθηση της κανονικότητας.
